25 Μαρτίου 2019

Even the Rain (2010) - Icíar Bollaín

Μετά από χρόνο η φετινή πρώτη ανάρτηση για το 2019, αλλά ποιος νοιάζεται;!

Ας βλέπουμε και ας μιλάμε για σινεμά, από κει και πέρα όλα τα άλλα περιττεύουν...

Η ταινία αυτή δεν ήταν για μένα κάτι ιδιαίτερο, ούτε σκηνοθετικά ούτε ερμηνευτικά. Έχει σημασία όμως το story της. Είναι βασισμένη λοιπόν στην πραγματική ιστορία της πόλης Κοτσαμπάμπα στην Βολιβία και τον ξεσηκωμό των κατοίκων της στα τέλη του 1999 και στις αρχές του 2000 όταν η κυβέρνηση παρέδωσε το νερό (το ιδιωτικοποίησε) σε μια μεγάλη αμερικανική εταιρία, η οποία ζητούσε εξωφρενικά ποσά από τους Βολιβιανούς κάθε μήνα! Αυτό πυροδότησε μια φοβερή λαϊκή εξέγερση, η οποία ήταν νικηφόρα - η εταιρία έφυγε από την χώρα και η κυβέρνηση έπεσε!


Η ταινία μας παρουσιάζει την ιστορία αυτή, εισάγοντας ένα κομμάτι μυθοπλασίας: το καστ και το τεχνικό επιτελείο μιας εταιρείας παραγωγής πηγαίνουν στην Κοτσαμπάμπα για να γυρίσουν μια ταινία με -καθόλου τυχαίο- θέμα "έργα και ημέρες" του Κολόμβου όταν πάτησε το πόδι του στον "Νέο Κόσμο". Ταυτόχρονα αρχίζει να προετοιμάζεται και τελικά ξεσπά η εξέγερση του λαού εναντίον της ιδιωτικοποίησης του νερού, με επικεφαλής έναν από τους βασικούς ηθοποιούς στο καστ των ιθαγενών της ταινίας. Σ' αυτό το σημείο μπαίνει και το ηθικό δίλημμα όλης της ομάδας της παραγωγής (σκηνοθέτης, παραγωγός, ηθοποιοί) για το πώς να σταθούν απέναντι σ' αυτό που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια τους. Αυτό που δίνει ωραία η ταινία, αν και, όπως είναι φυσικό - επιφανειακά, αλλά δεν πειράζει, είναι αυτό το δίλημμα, η μεταστροφή των χαρακτήρων, η εσωτερική αμφισβήτηση που βιώνουν, τα αντικρουώμενα συμφέροντα που δεν είναι άλλα από την κλασική επιλογή "χρήμα ή άνθρωπος". Περνάει έτσι τα μηνύματά της για τον καπιταλισμό που εξοντώνει, το κέρδος που αποκτηνώνει, την αλληλεγγύη μπροστά σε ένα πανανθρώπινο αγαθό. 





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου