12 Απριλίου 2018

Train to Busan (Busanhaeng) (2016) - Sang-ho Yeon

Στο ξέσπασμα μιας επιδημίας που έχει δημιουργήσει αιμοδιψή ζόμπι, ένας πατέρας με την κόρη του βρίσκονται στην μέση της καταστροφής σε ένα τρένο καθ' οδόν για την πόλη Μπουσάν.
Η πρώτη ταινία από τη Νότια Κορέα με ζόμπι, είναι καλοφτιαγμένη, γρήγορη και γεμάτη αδρεναλίνη. Κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, γρήγορα κοψίματα και έξυπνο μοντάζ, που θυμίζει κάποιες φορές τις εναλλαγές των σκηνών στις ταινίες του Edgar Wright, η ταινία καταφέρνει να σε κρατάει σε αγωνία μέχρι τέλους. Χωρίς εύκολους αιφνιδιασμούς, με μουσική που ντύνει όμορφα την εικόνα, η ιστορία ξετυλίγεται από το ένα βαγόνι στο άλλο, αβίαστα, ρεαλιστικά και αρκετά ωμά, χωρίς να σε... ανακατεύει. Οι σκηνές έντασης και δράσης είναι όπως πάντα εξαιρετικά χορογραφημένες με τα σώματα να πέφτουν το ένα πάνω στο άλλο με σκληρό ρεαλισμό.
Η ταινία θυμίζει σε σημεία μια άλλη δυστοπική ταινία Κορεάτη σκηνοθέτη, του Joon-ho Bong, Snowpiercer (2013). Και στις δυο ταινίες, όλη η δράση διαδραματίζεται σε ένα τρένο, το οποίο φαίνεται να είναι ένα μέσο που προσφέρει την αναγκαία περιοριστική και ασφυκτική  κίνηση που εξυπηρετούν την ατμόσφαιρα μιας καταστροφής. Ακόμη, το Train to Busan δεν αρκείται απλώς να διασκεδάσει τον λάτρη των ζόμπι και ο κοινωνικός σχολιασμός είναι παρών, όπως και στο Snowpiercer. Η ταξική πάλη και ανισότητα, το πνεύμα της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας θίγονται, υπογραμμίζοντας την σκληρότητα και την ψυχρότητα κάποιων ανθρώπων, που στο βωμό της δικής τους επιβίωσης δεν διστάζουν να ρίξουν τον άλλο στο στόμα... των ζόμπι.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου