31 Ιανουαρίου 2013

Jackie Brown (1997) - Quentin Tarantino

Αφού παρακολούθησα την τελευταία ταινία του Ταραντίνο, παρατήρησα ότι είχα δει όλες τις ταινίες από τη φιλμογραφία του εκτός από δυο: το "Four Rooms" (τέσσερις μικρές ιστορίες σκηνοθετημένες από διαφορετικούς σκηνοθέτες, που η δική του, να με συγχωρέσει, δεν έλεγε και πολλά, ενώ αντίθετα ξετρελάθηκα από το τρομερό ταινιάκι του Rodriguez με τον Banderas και τα δυο μικρά παιδιά) και το "Jackie Brown".
Η Jackie Brown (Pam Grier) είναι αεροσυνοδός σε μια αεροπορική εταιρία της συμφοράς. Ο Ordell Robbie (Samuel L. Jackson) είναι ένας έμπορος παράνομων όπλων. Ο Max Cherry (Rober Forster) είναι ένας τύπος του οποίου η δουλειά είναι να του δίνουν λεφτά για να πληρώνει εγγυήσεις για φυλακισμένους. Οι τρεις αυτοί άνθρωποι είναι οι πρωταγωνιστές μιας μπλεγμένης αστυνομικής ιστορίας που αναπλέκει μεταξύ άλλων ναρκωτικά, παράνομα δολάρια και πολλά, πάρα πολλά όπλα!
Η τέταρτη σκηνοθετική προσπάθεια του Ταραντίνο είναι πάρα πολύ αξιόλογη και νομίζω πως θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνεται στις καλύτερες του. Το σενάριο το έχει γράψει ο ίδιος βασισμένος στο βιβλίο του Elmore Leonard "Rum Punch" και φαίνεται πόσο πιάνει το χέρι του στο γράψιμο, γιατί μεταφέρει μια ιστορία μπερδεμένη σαν κουβάρι άρτια στον κινηματογράφο, χωρίς να αφήνει κενά και ερωτηματικά, ενώ η σκηνοθετική του ματιά μοναδική όπως πάντα. Το παλιό καλό παιχνίδι με την κάμερα που γνωρίσαμε στο Reservoir Dogs επανέρχεται και υπενθυμίζει σε κάθε σκηνή ποιος έχει τη δύναμη. Κοντινά πλάνα, οπτικές γωνίες από πάνω ή από κάτω βάζουν τα πράγματα στη θέση τους.
Το στήσιμο και η καθοδήγηση των ηθοποιών και τελικά το πλάσιμο των χαρακτήρων απολαυστικό. Ένας "κακός" Samuel L. Jackson με απίστευτη κόμη και μούσι, δίνει μια καταπληκτική ερμηνεία, ενώ η Pam Grier είναι δυναμική, ευάλωτη και τελικά απόλυτα αυθεντική. Για την ιστορία, ο Ταραντίνο επέλεξε την Grier, μια ηθοποιό που έγινε γνωστή στα 70s από ταινίες όπως "The Big Bird Cage", "Coffy" και "Foxy Brown", και την επανέφερε στο προσκήνιο με αυτή του την ταινία. Η Grier κέρδισε για την ερμηνεία της ως Jackie Brown Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου ρόλου και σίγουρα όχι άδικα. 
Για άλλη μια φορά η μουσική επένδυση είναι καταπληκτική από τον ίδιο τον Ταραντίνο, που εδώ εντάσσει την ιστορία του σε πιο καθημερινά, αν μπορούσαμε να πούμε, πλαίσια στις διάφορες γειτονιές της California. 

2 σχόλια:

  1. Με λίγα λόγια ο φόρος τιμής του Ταραντίνο στις ταινίες Blaxploitation.Όντως πολύ καλή ταινία

    Καλό Απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή