6 Οκτωβρίου 2012

Michael (2011) - Markus Schleinzer

Ο Michael είναι ένας μοναχικός άντρας, με μια μονότονη ζωή που ακολουθεί καθημερινά την ίδια ρουτίνα: από το σπίτι στη δουλειά και το αντίστροφο. Κρύβει όμως ένα τρομερό και σοκαριστικό μυστικό. Έχει απαγάγει και κρατά φυλακισμένο στο υπόγειο του σπιτιού του ένα μικρό αγόρι.


Η ταινία του αυστριακού Markus Schleinzer
 είναι το σκηνοθετικό του ντεμπούτο και ο τρόπος που αφηγείται την ιστορία ενός παιδόφιλου είναι σίγουρα ενδιαφέρων. Η κάμερα μένει σχεδόν στατική, τα πλάνα είναι μακρά σε διάρκεια, αργεί να έρθει η εναλλαγή τους. Βλέπουμε κυρίως τον Michael να ζει τις δυο παράλληλες ζωές του, στο γραφείο και στο σπίτι, σαν να είναι ένα άτομο με διπλή προσωπικότητα, αλλά το ίδιο ψυχρός και στις δυο εκδοχές του εαυτού του. Είναι αξιοπρόσεκτη η ερμηνεία του αλλά και αυτή του μικρού David Rauchenberger στο ρόλο του φυλακισμένου παιδιού.

Η κάμερα μένει έξω από τις κλειστές πόρτες, δεν μας αφήνει να δούμε όλα αυτά τα οποία μας φρίττουν, αλλά μας προκαλεί να τα φανταστούμε και αυτό είναι ακόμα χειρότερο. Η ταινία μεταδίδει μια ένταση που έρχεται σε σύγκρουση με το αργό ύφος της, την ήρεμη ατμόσφαιρά της, η οποία σε ορισμένες στιγμές χτυπάει κόκκινο. Καταφέρνει να σε φέρει στα όρια σου, να κρατιέσαι από κάπου για να μην καταρρεύσεις. Προσεγγίζει το θέμα με απλότητα, με ωμότητα, χωρίς υπερβολές, χωρίς μελοδραματισμούς, με σεβασμό θα έλεγα, αλλά δεν σου κρύβει τίποτα, σου λέει τα πράγματα με το όνομά τους. 


6 σχόλια:

  1. den ksero emena afti i tainia mou fanike apistefta vareti poli argi xoris na gini ena megalo ksespazma me sxedon aniparkti mousiki...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν όντως αργή αλλά νομίζω η ένταση δημιουργείται ακριβώς από αυτό. Την περιβάλλει μια ήσυχη και ήρεμη ατμόσφαιρα, ενώ από πίσω από τις κλειστές πόρτες γίνονται τα τέρατα με ύφος σαν να μην συμβαίνει τίποτα!Όσο για το ξέσπασμα που λες, πάλι δεν υπάρχει στην ταινία αλλά φιλοδοξεί να δημιουργηθεί στον ψυχικό κόσμο του θεατή! Ο θεατής νομίζω ξεσπά, θυμώνει, αγωνιά, λυτρώνεται - αν λυτρωθεί ποτέ.

      Διαγραφή
    2. den ksero ti na po afto pou les na se vali na skeftis ti ginete piso apo tin klistes portes emena den mou aresi einai enas logos pou den vlepo pia tainies horror kathe fora petagete mia skatofatsa anigi to stoma i exei ena maxeri mavrizi i othoni kai meta vlepis to thima dolofonimeno,apokefalismeno kai paei legontas ,ego prosopika thelo na mou diksi ti egine.telospanton gousta einai afta...

      Διαγραφή
    3. Καλά για τα θρίλερ συμφωνώ κι εγώ σ' αυτό που λες, αλλά αυτό είναι διαφορετικό μου φαίνεται. Άλλο δείχνει το ένα και άλλο (δεν) δείχνει το άλλο.

      Διαγραφή
    4. akoma kai ta simia pou sou dixni afti i tainia den einai ksekathara,p.x stin arxi fenete les kai to paidi pasxi apo to sindromo tis stoxolmis eno sto telos ftani sto simio na pi oti protimaei na pethani para na zi.oso diafono mazi sou gia aftin tin tainia toso simfono me to kalogrameno kimeno gia to kima...

      Διαγραφή
    5. Καλημέρα. Σχετικά με τα σημεία που ανέφερες, εγώ να σου πω πώς το είδα: ο τύπος είχε απαγάγει το παιδί αρκετό καιρό πριν από όταν η ταινία αρχίσει την αφήγησή της. Αυτό εγώ το συμπεραίνω από τον τρόπο που ζουν (έχουν μάθει ο ένας τον άλλο), το δωμάτιο εγκλεισμού που έχει πολλά πράγματα και τη συμπεριφορά του παιδιού που είναι όπως λες ένας τύπος συνδρόμου Στοκχόλμης, μόνο που λείπουν τα αισθήματα δεσμού. Νομίζω ότι το παιδί έχει παραιτηθεί από όποια προσπάθεια να ξεφύγει. Οι συμπεριφορές του που φαίνονται σε μια σκηνή που φωνάζει και κάνει διάφορες επιθετικές κινήσεις δείχνουν πιο πολύ το τι επικρατεί στον ψυχικό του κόσμο: παραίτηση και αγανάκτηση ταυτόχρονα που εκδηλώνεται σε μικρές στιγμές ξεσπάσματος, ξέρει ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα, αντιλαμβάνεται την ανημπόρια του και τον εγκλεισμό του κι αυτό τον τρελαίνει!και εκεί που λέει πως προτιμά να πεθάνει... είναι η απαξίωση, η απόρριψη που αισθάνεται για τον Michael, με τον οποίο μπορεί να περνάει πολλές ώρες της ημέρας,κάνοντας δουλειές, βγαίνοντας έξω βόλτα, αλλά ποτέ δεν θα τον δει σαν οικείο του πρόσωπο.
      Νομίζω η ταινία δεν φάσκει και αντιφάσκει αλλά δείχνει τις διακυμάνσεις μιας τόσο ιδιαίτερης σχέσης και παρουσιάζει τον ψυχικό κόσμο των ηρώων, χωρίς να τους δείχνει στερεοτυπικά να έχουν μόνο ένα συναίσθημα, αλλά πολλά διαφορετικά που αλλάζουν ανάλογα με τις διάφορες καταστάσεις που ζουν.
      Ευχαριστώ για τα καλά λόγια για το κείμενο του "Κύματος". Χαίρομαι που σου άρεσε! :)

      Διαγραφή