23 Ιανουαρίου 2011

The Mist (2007) - Frank Darabont

Θρίλερ από το ομώνυμο βιβλίο του Stephen King η ταινία αυτή.
Μια σφοδρή καταιγίδα χτυπάει μια μικρή πόλη. Οι κάτοικοι, όχι ιδιαίτερα πανικοβλημένοι, σπεύδουν στο μεγάλο σούπερ μάρκετ για εφόδια. Αυτό κάνει και ο David με το γιο του Billy. Ξαφνικά όμως όλη η πόλη καλύπτεται από μια πολύ πυκνή ομίχλη, που οδηγεί τους πολίτες να κλειστούν στο σούπερ μάρκετ για να προστατευτούν. Το ακραίο αυτό φαινόμενο δεν αργεί να δείξει το πραγματικό του πρόσωπο, όταν τα απαίσια τέρατα που κρύβονται μέσα σ' αυτό, αρχίσουν μια σειρά θανάτων.
Η ταινία έχει μεγάλο ενδιαφέρον, όχι μόνο γιατί είναι ένα καλό θρίλερ (κατά την άποψή μου), με ωραία πλοκή, αλλά και επειδή έμμεσα εστιάζει και σε άλλα θέματα.
Αρχικά σοκάρεσαι από την ψυχολογία του όχλου μέσα στο σούπερ μάρκετ. Είναι τρομερό πώς μπορεί να λειτουργήσει ο άνθρωπος κάτω από έντονη πίεση και όταν δεν γνωρίζει τι είναι αυτό που τον τρομάζει εκεί έξω. Οι πολίτες στο σούπερ μάρκετ μένουν πολλές ώρες εγκλωβισμένοι, φοβισμένοι, χωρίς να ξέρουν τι τους περιμένει. Και φυσικά κάτω από τέτοιες συνθήκες είναι πολύ εύκολο να πάρει το πάνω χέρι ένα άτομο με πειθώ, που χρησιμοποιεί υπερβολές και απειλές ως επιχειρήματα και να καταφέρει να χειραγωγήσει τον κόσμο. Σε διάφορες ιστορικές περιόδους το έχει κάνει ο άνθρωπος χρησιμοποιώντας τη θρησκεία. Μέσα από τον εκφοβισμό για ένα Θεό- τιμωρό, που επιθυμεί θυσίες στο όνομα του, από την απειλή για την αιώνια ζωή στην κόλαση, οι στόχοι των ανθρώπων με εξουσία γίνονταν (γίνονται) πραγματικότητα. Δημιουργώντας αποδιοπομπαίους τράγους, αποτρέποντας τον άνθρωπο από το να δει την πραγματικότητα, αφήνοντας τον στο σκοτάδι, καθώς κάθε τι περνάει από τη λογοκρισία της, η θρησκεία, μέσω του ανθρώπου,μπορεί να δημιουργήσει τη δική της απειλητική εικόνα.
Όλα αυτά, στην ταινία, προσωποποιούνται στο χαρακτήρα της Mrs. Carmody. Με τον τρόμο που προκαλεί με τα φανατισμένα λόγια της καταφέρνει να δημιουργήσει μια θανατηφόρα (στην κυριολεξία) μάζα, έναν όχλο που δεν υπολογίζει τίποτα στο πέρασμά του.

Καλές ερμηνείες. Ίσως προκαλέσει ψυχοπλάκωμα...


15 σχόλια:

  1. Σχεδόν συγκλονιστικό μου άρεσε πολύ,η Marcia Gay Harden ήταν φοβερή στον ρόλο της φανατικής θρησκόληπτης...και τι φινάλε έτσι???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα academy!
    Η γυναίκα είναι υπέροχη ηθοποιός! Το φινάλε ... τρομερό :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΤΑΙΝΙΑΡΑ!!! Όχι "ίσως"... μετά το αριστουργηματικό φινάλε της - που μοιάζει βγαλμένο από αρχαιοελληνική τραγωδία - είχα ψυχοπλακωθεί για ώρες!!!

    ΥΓ: Καταπληκτικά και τα τέρατα!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. bauer κι εγω το ίδιο! με το τέλος ψυχοπλακώθηκα, όλη η ταινία με προβλημάτισε πολύ, συνολικά δηλαδή ταινιάρα όπως λες και δεν το περίμενα κιόλας!

    ΥΓ: Ούτε τα τέρατα τα περίμενα έτσι,αλλα δεν μ απογοήτευσαν!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ειχε καλη κλειστοφοβικη ατμοσφαιρα, ωραια σκηνοθεσια και ενα σοκαριστικο φιναλε. Αλλα, μετριοτατες ερμηνειες και οι σκηνες με τις μεγαλες αραχνες ισως προκαλεσουν γελιο και γενικα με ξενερωσαν.
    Σταματαω εδω, ομως, γιατι δεν ειναι τοσο ευγενικο να θαβεις μια ταινια ενω σε αλλους αρεσει. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. 1. "μετριοτατες ερμηνειες και οι σκηνες με τις μεγαλες αραχνες ισως προκαλεσουν γελιο"

    ΚΑΜΙΑ σχέση όμως!

    2. "Σταματαω εδω, ομως, γιατι δεν ειναι τοσο ευγενικο να θαβεις μια ταινια ενω σε αλλους αρεσει"

    Το έχεις κάνει ΤΟΣΕΣ φορές ρε... για άλλη μία τώρα! Σιγά... :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ναι κι εγω διαφωνώ μαζί σου Monsieur Hulot! οι ερμηνείες μ' άρεσαν και τον Thomas Jane πρώτη φορά τον πρόσεξα πραγματικά! αλλά εντάξει, όλες οι απόψεις δεκτές, γούστα είναι αυτά!
    για την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα συμφωνώ,είχα μπει στο κλίμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "Το έχεις κάνει ΤΟΣΕΣ φορές ρε... για άλλη μία τώρα! Σιγά... :p"

    Nαι, το εχω κανει πολλες φορες, αλλα καλο δεν ειναι να κανω μια καλη αρχη για να το σταματησω; :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Kαλημέρα.
    Αρχικά το βιβλίο το είχε κάνει ταινία ο Κάρπεντερ.
    Για να δεις πως αλλάζουν τα πραγματα τότε οι κριτικοί το θεωρούσαν αριστούργημα τώρα το χαρακηρίζουν cult πατατα.
    Τελείως διαφορετική εκείνη η ΟΜΙΧΛΗ απο αυτήν εδώ η οποία πετυχαίνει όντως σπουδαία ατμόσφαιρα κι εκει επικεντρωσα το ενδιαφέρον μου.Κάποια τερατακια playstation ελάχιστα ευτυχώς μου το χαλασαν λίγο αλλα με αποζημίωσε το φινάλε και οι συμβολισμοι που υπήρχαν στη ταινία.Απο τις πολύ ελάχιστες ταινίες που έπιασαν το σφιγμό του Κιγκ του οποίου ήμουν και φανατικός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καταρχάς συγχαρητήρια για το μπλογκ σου, τόσο για τα πολύ ωραία χρώματά όσο και για το περιεχόμενό του.

    Εμένα με δίχασε η ταινία. Ναι μεν είχε εκπληκτική ατμόσφαιρα, αρκετό μυστήριο που κράταγε αμείωτο το ενδιαφέρον αλλά από την άλλη έπασχε το σενάριό της μέσα τους αφόρητους θρησκευτικούς της συμβολισμούς οι οποίοι εκβίαζαν το όλο αποτέλεσμα. Δεν λέω ωραίοι είναι οι στοχασμοί και οι αλληγορίες σε μια ταινία ωστόσο εδώ το παρακάνανε. Ήταν και αυτός ο χαρακτήρας της υστερικής θρησκόληπτης που τον υποδυόταν η κατά τα άλλα εξαιρετική Marcia Gay Harden, που μου έσπασε τα νεύρα. Ωστόσο αυτό που με δίχασε πιο πολύ απ’ όλα ήταν το φινάλε της. Λατρεύω τις ταινίες με σοκαριστικά και πεσιμιστικά φινάλε (όπου συνήθως είναι και οι αγαπημένες μου) όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση το βρήκα ναι μεν τολμηρό αλλά εξοργιστικό.

    Ελπίζω με τα λεγόμενά μου να μην στεναχώρησα τον φίλο μου τον bauer!. :p

    2,5: Απλώς ενδιαφέρον (+)

    0: Κακή / 1: Μετριότατη / 2: Απλώς ενδιαφέρον / 3: Καλή / 4: Πολύ καλή / 5: Αριστούργημα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. καλησπέρα moodytimes! ναι ξέρω για την παλιά του Κάρπεντερ και οι πηγές μου μού είπαν ότι δεν έχει σχεδόν καμία σχέση μ' αυτήν εδώ... θέλω να τη δω, να κάνω και τη σύγκριση!
    Από τις ταινίες βασισμένες στα βιβλία του King μου άρεσε και το "Desperation"...
    Τελικά αυτό το φινάλε έμεινε σε όλους!:)

    καλησπέρα Αργύρη! Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια!
    Καταλαβαίνω όταν λες ότι το παράκανε, ήταν πολύ γεμάτη σε συμβολισμούς, αλληγορίες, μπορούσε το κεφάλι μου να γυρίζει παντού, σε διάφορα θέματα. αλλά εμένα αυτό βασικά μου άρεσε σε όλη την ταινία.. που κατάφερε να κάνει το κεφάλι μου να γυρίζει, να τρέχει από σκέψη σε σκέψη! α ναι η Mrs. Carmody ήταν αφόρητα σπαστική, κανείς δεν το αρνείται αυτό! :)
    Και θα συμφωνήσω για το "εξοργιστικό" φινάλε! Ήταν όντως, αλλά μ'άρεσε... Ταίριαζε μέσα μου με όλα αυτά που είχα σκεφτεί! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ""μετριοτατες ερμηνειες και οι σκηνες με τις μεγαλες αραχνες ισως προκαλεσουν γελιο και γενικα με ξενερωσαν.""

    αυτό.

    είχε κάποια καλά στοιχεια...αλλα σε γενικές γραμμές μετριότατο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Έτσι είναι Δήμητρα. Στον κάθε ένα μια ταινία έχει διαφορετικό αντίκτυπο. Πάντα έχει ενδιαφέρον να ακούγονται διαφορετικές απόψεις αρκεί ο άλλος να μην είναι προκλητικός. ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πολύ ενδιαφέρον σινε-ιστολόγιο Δήμητρα! Βλέπω ότι έχεις καλύψει και λίγο κορεάτικο κινηματογράφο, τον οποίο σχετικά πρόσφατα πραγματικά ανακάλυψα (παλιότερα είχα δει μόλις το Old Boy).
    Τελευταία κορεαάτικη ταινία που είδα το Thirst του Chan-wook Park (Vengeance Trilogy), που κατά τα φαινόμενα είναι και η τελευταία του κορεάτικη ταινία, μιας και τον άρπαξε το Χόλιγουντ :s
    Θα ψάξω να βρω την τελευταία ταινία που πρότεινες και μετά θα δω αν έχεις γράψει και για άλλες εδώ.

    Όσον αφορά το Mist, μεγάλος καλλιτέχνης ο Darabont, η συγκεκριμένη του ταινία θα έλεγα πως είναι -σε πρώτο επίπεδο, γιατί από κάτω παίζουν άλλα...- η πιο mainstream διασκευή του βιβλίου του King. Και ομολογουμένως πρόκειται για τον κορυφαίο ίσως "διασκευαστή" του ("Τελευταία απόδραση","Πράσινο Μίλι").
    Αυτό ασφαλώς που με σόκαρε, σε σημείο να με κάνει να ψιλοτρέμω, ήταν το φινάλε. Απλά έλεος, έλεος...:((

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Καλημέρα Mona και σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Αρχικά, ο ασιατικός κινηματογράφος, και ειδικά ο κορεατικος, είναι ο αγαπημένπος μου!! Κάτι έχω ακούσει για τον Park, αλλά εγώ ό,τι κι αν κάνει θα τον ακολουθώ :)

    Μου φάνηκε πολύ καλή ταινία το "The Mist" και θα συμφωνήσω μαζί σου για το τέλος! Με σόκαρε αλλά δεν μου "το χάλασε"! Δεν έχω δει πολλές διασκευές του King αλλά μου άρεσε πολύ το "The Mist" (και το "Πράσινο Μίλι" ήταν καλό) και ξετρελάθηκα με το "Carrie" του De Palma!

    ΑπάντησηΔιαγραφή