20 Δεκεμβρίου 2010

Poetry (2010) - Chang-dong Lee

Η ταινία αυτή δίνει με έξοχο τρόπο τις αντιθέσεις στις ζωές των ανθρώπων.
Από τη μια είναι η ομορφιά, μέσα από την ποίηση και τη γαλήνη που αυτή προσδίδει σε κάθε τι μικρό και ασήμαντο και από την άλλη είναι η τραχιά, σκληρή και βρώμικη υφή ενός βιασμού. Ο τελευταίος περνάει ελάχιστα μέσα από την οθόνη αλλά η αίσθηση του μένει ανεξίτηλη στο πρόσωπο δυο άγνωστων μεταξύ τους γυναικών, της γιαγιάς ενός από τους δράστες και της μητέρας του θύματος.
Είδα ακόμα την αντίθεση μέσα στην ίδια τη ζωή ενός ανθρώπου, της γιαγιάς, που ενώ ξεχνάει, λόγω του Αλτσχάιμερ, στην ουσία δεν μπορεί να ξεχάσει, δεν μπορεί να προσπεράσει ένα γεγονός, όπως αυτό του βιασμού ενός μικρού κοριτσιού, ενώ ένας από τους δράστες είναι ο εγγονός της.
Μια βαθιά συγκινητική ταινία, χωρίς μελοδραματισμούς, για μια γυναίκα που αναζητά την ποιητική έμπνευση εκεί όπου υπάρχει μόνο σκοτάδι, εκεί όπου οι άνθρωποι είναι σκληροί και αδιάφοροι. Ξέρει τι έχει συμβεί στη ζωή της, έχει συνείδηση των πραγμάτων και το γεγονός που την έχει συγκλονίσει τόσο, προσπαθεί μέσα από την τέχνη να το μαλακώσει, να το εκφράσει, για να μαλακώσει κι αυτή.

Στην ταινία ακούγονται μερικά πολύ όμορφα ποιήματα...

7 σχόλια:

  1. Ωραία ταινία.

    Χαμηλοί τόνοι. Η μνήμη του Ποιητή θα το λεγά εγώ, που δεν τη χρειάζεται. Αρκεί μονάχα η αίσθηση απ' ό,τι υπήρξε. Που μένει..

    Κι αυτή αρκεί...

    Καλημέρα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι μπαγασηδες οι Ασιάτες καταφέρνουν να κανουν βαθειά ανθρώπινες και συγκινητικές ταινίες χωρίς το παραμικρό μελο.
    Δεν την έχω δει κι αυτή στη λίστα
    Τη καλησπέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ καλησπερα kioy!
    πράγματι μπορεί κανείς να το δει κι ετσι.. Ίσως οντως ο ποιητής να μην χρειάζεται να θυμάται, αλλά μόνο να νιωθει και να αισθανεται! Πιστεύω παντως πως μερικές φορες δεν μπορει απλως να ξεχασει!

    @moodytimes: το χουν οι ατιμοι πραγματι!
    να το δεις, ομορφη ταινια!
    καλησπερα και σε σενα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γεια σου Dimitra,

    Αρχικά, από το avatar σου σε συμπάθησα, αλλά παρατηρώ και το καλό σου γούστο για ταινίες.

    Το "poetry" είναι από τις καλύτερες ταινίες αυτής της μετριότατης κινηματογραφικής χρονιάς και ο νοτιοκορεατικος κινηματογράφος ο πιο αναπτυσσόμενος του πλανήτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. καλημερα moody, αφου διαβασα μερικα posts απο το δικο σου cine-blog εχουμε πολλα κοινα οντως :)! σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια και ανταποδιδω!

    ο κορεατικος κινηματογραφος ειναι ενας απο τους αγαπημενους μου και ελπιζω να συνεχισει να κανει πολυ καλα οσα εχει κανει μεχρι τωρα!
    το "poetry" μου αρεσε παρα πολυ.. για μενα ηταν μια πολυ πληρης ταινια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλησπέρα Δήμητρα,
    από σήμερα το πραγματικά όμορφο blog σου κοσμεί και τη δική μας σελίδα.
    Μου αρέσει η κριτική σου, λιτή και περιεκτική..
    Χρόνια πολλά..

    ps. δεν έχουμε το mail σου (εκτός και αν υπάρχει κάπου και δεν το είδαμε)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. καλησπερα nick!
    ευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια! και ευχαριστω και για την αναρτηση!

    ps. προσθεσα το mail στο προφιλ μου..:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή