28 Δεκεμβρίου 2010

2 Days in Paris (2007) - Stranger Than Fiction (2006)

Με τη σειρά που τα είδα:

2 Days in Paris (2007) - Julie Deply
Ζευγάρια σε κρίση.
Η ιστορία μιλά για ένα ζευγάρι, την Marion (καταγωγή από τη Γαλλία) και τον Jack, που βρίσκεται σε διακοπές. Αφού φύγουν από τη Βενετία, πριν επιστρέψουν στην Αμερική όπου μένουν, σταματούν για 2 μέρες στο Παρίσι, για να δουν την οικογένεια της Marion που μένει εκεί. Ο νόμος του Μέρφι δίνει και παίρνει: από την τρελαμένη οικογένεια της κοπέλας, στους τσακωμούς ανάμεσα στο ζευγάρι μέχρι τις άβολες συναντήσεις του Jack με τους πρώην της Marion!
Η ταινία της Deply μιλά για ένα ζευγάρι το οποίο είναι εμφανές πως βρίσκεται σε κρίση. Η σκηνοθέτης έχει αιχμαλωτίσει όλα αυτά τα στοιχεία που συμβαίνουν σε μια σχέση όταν τα πράγματα δεν πάνε πολύ καλά, τα ανακατεύει όλα μαζί και τα σερβίρει στο θεατή με μια ειλικρίνια που σε αφοπλίζει.
Από την ταινία δεν λείπουν οι υπερβολικές στιγμές. Της συγχωρείται βέβαια γιατί αυτό την κάνει ταινία και άλλωστε, έτσι είναι οι σχέσεις, μέσα στην υπερβολή, την υστερία, την τρέλα...
Η Deply σκηνοθετεί, γράφει και πρωταγωνιστεί και φαίνεται να τα κάνει όλα αυτά πολύ καλά. Το σενάριο αρχικά δεν φαίνεται να έχει κάτι το ιδιαίτερο και μάλιστα ακούγεται συνηθισμένο. Ο τρόπος που το ντύνει με τη σκηνοθεσία της, την ευχάριστη περιήγηση στους δρόμους του Παρισιού και την τόσο αληθινή σχέση ανάμεσα στα πρόσωπα κάνουν την ταινία μοναδική!

Η ταινία με ενθουσίασε.Είναι πλέον μια από τις αγαπημένες μου!


Stranger Than Fiction (2006) - Marc Forster
Ποτέ μου δεν περίμενα να δω τον Will Ferrell σε ταινία και πραγματικά να μου αρέσει. Και αυτός και η ταινία. Το "Πιο παράξενο κι από Παράξενο" (ο ελληνικός τίτλος) με εξέπληξε!
Η ιστορία: ένας τύπος, ο Harold, είναι εφοριακός, μανιακός με τους αριθμούς και την οργάνωση. Στη ζωή του επικρατεί τάξη και ασφάλεια μέχρι που ένα πρωί ακούει μια φωνή από το πουθενά να περιγράφει ακριβώς αυτά που κάνει. Η ζωή του όπως καταλαβαίνετε αλλάζει άρδην.
Μια ταινία για τη ζωή και το θάνατο... για τα απρόοπτα που μας συμβαίνουν... για τη μοίρα ίσως.
Βλέποντας την ταινία δεν μπόρεσα παρά να αναρωτηθώ, τι είναι μοίρα; Υπάρχει όντως; Μπορούμε να αλλάξουμε την πορεία της ζωής μας ή την δημιουργεί κάποιος και εμείς είμαστε ανύμπορα "πιόνια"; Ποιος είναι αυτός που τη δημιουργεί; Εμείς ή είναι αυτός που κάποιοι θα ονόμαζαν Θεό;
Όλα αυτά τα ερωτήματα μου γεννήθηκαν μέσα από μια ταινία, πολύ παράξενη, με ξεχωριστό πραγματικά σενάριο που αξίζει να δει και να προσέξει κανείς!




26 Δεκεμβρίου 2010

Youth in Revolt (2009) - Miguel Arteta

Και τώρα κάτι πιο ανάλαφρο.
Σήμερα είδα το "Youth in Revolt" για να ταιριάξει με το χαρούμενο και ανάλαφρο κλίμα των γιορτών.

Το story της ταινίας ήταν αρκετά διασκεδαστικό και μπορώ να πω πως με ικανοποίησε αρκετά σε διάφορα σημεία... Ο Nick, ένας νεαρός στα "ντουζένια" της εφηβείας του, γνωρίζει την Sheeni (τι όνομα κι αυτό!!!), την ερωτεύεται παράφορα και είναι έτοιμος να κάνει τα ΠΑΝΤΑ για να την κατακτήσει.
Αυτός ο Michael Cera ομολογώ πως είναι guilty pleasure για μένα. Ακόμα κι αν διαλέγει να παίξει τον ίδιο ρόλο σε κάθε ταινία (το nerd δηλαδή τύπο, που του αρέσει να ακούει μουσική μόνο από βινύλια, διαβάζει κλασσική λογοτεχνία και είναι ταυτόχρονα τρομερά ντροπαλός και αμήχανος) τον συμπαθώ πολύ.
Ήταν πολύ καλός όταν τον πρωτοείδα στο "Juno" και δεν με πειράζει που τον βλέπω συνεχώς να ενσαρκώνει τους ίδιους ρόλους. Βέβαια στο έργο μας ενσαρκώνει και το alter ego του Nick, τον Francois, ο οποίος βοηθά τον πρώτο να κερδίσει την καρδιά της αγαπημένης του με διάφορα παρακινδυνευμένα σχέδια.Ο Francois είναι άκρως πιο τολμηρός και εξωστρεφής από τον Nick. Αλλά και σ΄αυτό το ρόλο ο Cera τα καταφέρνει εξίσου καλά και μάλιστα είναι, θα μπορούσα να ομολογήσω, ... γοητευτικός.
Ανάλαφρη όπως ανέφερα ταινία αλλά έχει ένα ενδιαφέρον να τη δει κανείς! Την ευχαριστήθηκα!

Χρόνια Πολλά σε όλους!

video

20 Δεκεμβρίου 2010

Poetry (2010) - Chang-dong Lee

Η ταινία αυτή δίνει με έξοχο τρόπο τις αντιθέσεις στις ζωές των ανθρώπων.
Από τη μια είναι η ομορφιά, μέσα από την ποίηση και τη γαλήνη που αυτή προσδίδει σε κάθε τι μικρό και ασήμαντο και από την άλλη είναι η τραχιά, σκληρή και βρώμικη υφή ενός βιασμού. Ο τελευταίος περνάει ελάχιστα μέσα από την οθόνη αλλά η αίσθηση του μένει ανεξίτηλη στο πρόσωπο δυο άγνωστων μεταξύ τους γυναικών, της γιαγιάς ενός από τους δράστες και της μητέρας του θύματος.
Είδα ακόμα την αντίθεση μέσα στην ίδια τη ζωή ενός ανθρώπου, της γιαγιάς, που ενώ ξεχνάει, λόγω του Αλτσχάιμερ, στην ουσία δεν μπορεί να ξεχάσει, δεν μπορεί να προσπεράσει ένα γεγονός, όπως αυτό του βιασμού ενός μικρού κοριτσιού, ενώ ένας από τους δράστες είναι ο εγγονός της.
Μια βαθιά συγκινητική ταινία, χωρίς μελοδραματισμούς, για μια γυναίκα που αναζητά την ποιητική έμπνευση εκεί όπου υπάρχει μόνο σκοτάδι, εκεί όπου οι άνθρωποι είναι σκληροί και αδιάφοροι. Ξέρει τι έχει συμβεί στη ζωή της, έχει συνείδηση των πραγμάτων και το γεγονός που την έχει συγκλονίσει τόσο, προσπαθεί μέσα από την τέχνη να το μαλακώσει, να το εκφράσει, για να μαλακώσει κι αυτή.

Στην ταινία ακούγονται μερικά πολύ όμορφα ποιήματα...
video

13 Δεκεμβρίου 2010

Soul Kitchen (2009) - Fatih Akin

Ο Fatih Akin είναι ένας σκηνοθέτης που εκτιμώ πολύ. Αν και η αγαπημένη μου δική του είναι το "Gegen die Wand" (Μαζί Ποτέ) θα μιλήσω για το "Soul Kitchen" που το ξαναείδα τις προάλλες...

Ο σκηνοθέτης έχει μια μανία με τις εθνικότητες.. Θέλει να συνδυάζει ανθρώπινους πολιτισμούς ! Να τους βάζει μαζί και να βλέπει πώς αλληλεπιδρούν ...
Οι χαρακτήρες του, κατά την άποψη μου, δεν πέφτουν στα κλισέ της χώρας προέλευσης τους, απλώς είναι διαφορετικοί, μοναδικοί. Ο καθένας με το δικό του μοναδικό όνομα.. Ζήνος, Ηλίας, Shayn, Lucia... και τη δική του μοναδική προσωπικότητα.
Βρισκόμαστε στη Γερμανία και ο Ζήνος, ελληνικής καταγωγής, είναι ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου με το όνομα "Soul Kitchen". Έχει έναν αδερφό, τον Ηλία, που είναι εθισμένος στις βρώμικες καταστάσεις! Στη ζωή του Ζήνου μπαίνει ο ιδιότροπος και εθισμένος με την τέχνη του σεφ Shayn και τα πραγματα γίνονται απολαυστικότατα!
τον λατρεύω αυτό τον τύπο
Πρόσεξα τις πολύ καλές λήψεις του σκηνοθέτη και τον ιδιαίτερο τρόπο του να τις ταιριάζει με το χώρο. Πολύ καλό και το σενάριο που έχει γραφτεί μαζί με τον Αδάμ Μπουσδούκο (Ζήνο) και σ' αυτή τη συνεργασία οφείλεται νομίζω και η κεφάτη διάθεση του φιλμ!

Ο Akin όχι μόνο παρουσιάζει, αλλά μέσα από την κάμερά του, μπαίνει στη θέση του ανθρώπου που προσπαθεί να ορθοποδήσει, που προσπαθεί να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες που βρίσκει μπροστά του, χωρίς ομως να τον λυπάται! Ο Akin σέβεται τους χαρακτήρες του, όσα κι αν έχουν περάσει.

Η ταινία περιλαμβάνει ένα υπέροχο soundrack και απίστευτους τίτλους τέλους!
video