27 Νοεμβρίου 2010

You will meet a tall dark stranger (2010) - Woody Allen

Χθες λοιπόν είδα την τελευταία ταινία του πολύ συμπαθούς σκηνοθέτη Woody Allen.. Δεν θα αναφερόμουν σ' αυτήν ούτε ως κωμωδία, ούτε ως δράμα αλλά ως κάτι ενδιάμεσο, γλυκόπικρο,όπως αυτά που μας έχει συνηθίσει! Γιατί ακόμα και σε Κωμωδίες του ιδίου, όπως το "Everything you always wanted to know about sex...", υπήρχε κάτι το τραγικό!
Και σ' αυτήν την ταινία νομίζω το τραγικό είναι έντονο.
Άνθρωποι που σου φαίνεται να τα έχουν όλα. Άνθρωποι που ζουν σε βίλες με πανέμορφους κήπους, που έχουν την πολυτέλεια να ακούν όπερα ζωντανά και να γεμίζουν τους τοίχους τους με πανάκριβους πίνακες. Δεν μοιάζουν με τους κοινούς ανθρώπους από όποια μεριά κι αν τους δεις, αλλά έχουν κάτι που τους φέρνει πολύ χαμηλά, κοντά στους θνητούς... τον  φόβο του θανάτου, της αποτυχίας, της απόρριψης!
Και πάλι όμως, απέναντι σ' αυτό έχουν ένα πλεονέκτημα, τη χρηματική δυνατότητα για να πασπαλίσουν αυτό το φόβο και την αβεβαιότητα με ψεύτικες ελπίδες. Προσωρινά...
H Gemma Jones είναι η καλύτερη αλλά και η πιο τραγική φιγούρα της ταινίας που συμπληρώνεται από τον Hopkins και μαζί φτιάχνουν την εικόνα του νευρικού και τρελαμένου με τα υπαρξιακά του προβλήματα Allen...
Αυτή τη φορά ο Woody Allen μπορεί να μη φέρνει ένα αριστούργημα αλλά ένα πολύ καλοφτιαγμένο έργο βουτηγμένο σε όλη την ειρωνεία και την τραγελαφικότητα της ζωής!!
video

6 σχόλια:

  1. Καλώς σε βρήκα λοιπόν και πάλι.Συμπτωματικά σήμερα έγραψα κι εγω για την ίδια ταινία κι εμένα μου άρεσε και τη θεωρω μια απο τις πιο σκληρές ματιές του Γούντυ Άλλεν.
    όλες του οι ταινίες μια "τραγωδία" την έχουν.Μη ξεχνας και το ντελιριακό ΜΠΑΝΑΝΕΣ που ήταν φτυσιμο της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική ή το ΠΑΡΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΚΑΙ ΤΡΕΧΑ που σατίριζε την ηρωοποίηση κάποιον ληστων απο το κόσμο.Αυτα τα ολίγα.Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μου αρεσε η δικη σου αναρτηση και οπτικη γωνια πανω στην ταινια! μου αρεσει αυτο που αναφερεις για τους αντιηρωες και η αντιπαραθεση σου με τα τσιτατα Κοελιο...
    λοιπον, τον woody allen τον εκτιμω για ολα αυτα τα μηνυματα που δινει, αλλοτε μεσα απο την αστεια και αλλοτε μεσα απο τη σκληρη πλευρα της ζωης!
    το "μπανανες" ηταν πολυ καλη ταινια (που ομως πρεπει να επαναλαβω). το δευτερο δεν το εχω δει αλλα σκοπευω!
    καλο βραδυ και σε σενα!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Mολις γυρισα απ' το σινεμα κατενθουσιασμενος.Ο παλιος καλος γλυκοπικρος Woody!!Τα αδιεξοδα, τα προβληματα της ζωης με αλλοτε κωμικο και αλλοτε δραματικο χαρακτηρα.Τρυφεροτητα, σαρκασμος, ειρωνια, αναλυση απολαυστικων χαρακτηρων.Υπεροχη η Naomi Watts.

    3,5/5

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. καλησπερα monsieur! χαιρομαι που σου αρεσε γιατι κι εγω το ευχαριστηθηκα!
    αα ναι, σαρκασμος και ειρωνεια στα καλυτερα τους! αλλα βεβαια και η αναλυση του allen! εχεις δικιο, τετοιο βαθος οι χαρακτηρες, με τα πανω τους και τα κατω τους...
    μ αρεσε η watts κι εμενα, αλλα πιο πολυ ευχαριστηθηκα την jones! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πέρασα να πω ευχαριστώ,ξερεις γιατι.
    Για να δω θα βρεις στη δικιά μου λίστα πως ονόμασα το blog σου?
    Καλό βραδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. χαχα!! τελειο ονομα! ευχαριστω πολυ!!! :)
    καλη σου μερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή